همیشه حرف رفتن که میشه، تنم میلرزه.

وقتی که گفت شاید بره و بمونه، منم تشویقش کردم و براش آرزوی موفقیت کردم . ولی تا بخواد تصمیم نهایی رو بگیره  من دلشوره و اضطراب داشتم . وقتی گفت نمیره ، یه نفس راحت کشیدم.

به قول خودش دور یا نزدیک بودنش تفاوتی نداشت. ولی من همیشه از رفتن ترس داشتم و دارم. خودم هم علت این ترس رو نمی دونم .

رفتن = از دست دادن برای همیشه .

پ.ن: کسی قرار نیست بره. این فقط بیان یه حس ترس بود که برای چند لحظه تنم رو لرزوند.