برای عیادت یکی از اقوام راهی بیمارستان شدیم. بیمارستان در محدوده طرح ترافیک بود و نمی تونستیم با ماشین خودمون بریم. تصمیم گرفتیم که از مترو استفاده کنیم.

تو این مدت که مترو راه اندازی شده این دفعه سوم بود که من سوار مترو می شدم. از ایستگاه صادقیه سوار شدیم . ما سه نفر بودیم و چون هر سه تامون خانم بودیم تصمیم گرفتیم از قسمت ویژه بانوان استفاده کنیم. خیلی شلوغ بود. با زحمت سوار شدیم . بعد از دو دقیقه متوجه خانومی شدم که داشت اجناسی رو به مسافرین عرضه می کرد. لوازم آرایش، جوراب، انواع لباس و ...

من عین آدمی که چیزه عجیبی دیده باشه ،داشتم نگاهش می کردم. خانومی که بغل دست من نشسته بود، ازم پرسید تا حالا سوار مترو نشدین؟ من که از این همه زیرکی این خانوم متعجب شده بودم گفتم چطور مگه؟ گفت این شغل این خانومه همیشه اینجاست.

همینطور که خانومه داشت برای من توضیح می داد، دیدم یه دختر بچه ۵-۶ ساله روبروم ایستاده و داره منو نگاه می کنه، نگاهش که کردم بهم گفت خاله می شه منم بشینم، خسته شدم . من خودمو جمع کردم و براش جا باز کردم و نشوندمش. 

دختر کوچولو اسمش فاطمه بود . وقتی نشست کنارم بهم گفت که این خانوم (همون خانومی که فروشندگی می کرد) مامانم. و با خنده گفت منم همیشه باهاش میام . دخترک به من گفت شما از مامان من چیزی نمی خرید؟ گفتم چرا می خرم. یه جفت جوراب ازش خریدم. فاطمه خیلی خوشحال شده بود . ازم پرسید اسمت چیه؟ اسممو بهش گفتم. گفت گوشتو بیار می خوام یه چیزی بهت بگم. گوشمو بردم طرفش صورتمو بوسید و گفت خیلی دوست دارم .

یه لحظه متوجه یه کبودی تو صورتش شدم ، ازش پرسیدم فاطمه جان صورتت چی شده؟ آروم گفت بابام زده. من  عین آدمای برق گرفته شده بودم،که یه دفعه زبونش رو در آورد و زخم روی زبونش رو نشونم داد و گفت ببین زبونم هم بابام کنده .

حالم بد شده بود. زبونم بند اومده بود. رنگ و روم پریده بود . خانوم بغل دستی من که حال و روز منو دید ازش پرسید بابات کجاست؟ فاطمه هم گفت سرکاره. دوباره به من گفت گوشتو بیار و بهم گفت که اَلَکی گفتم بابام سرکاره. بابام زندان بوده تازه اومده .

دیگه صورت هیچکدوم از مسافرها رو واضح نمی دیدم . فقط چهره معصوم فاطمه جلو چشمم بود و اندام لاغر و نحیف و رنگ و روی پریده مامانش که با اصرا می خواست اجناسش رو به مسافرها بفروشه.

می دونم که این مورد فقط یه نمونه از خرواره. اگر دور و برمون رو خوب نگاه کنیم ، متوجه می شیم که سرخی صورت همه آدما از یه نوع نیست .

مطلب بالا الان حال همتونو گرفته . برای همینم یه موضوع دیگه می نویسم که هم به سئوال بعضی دوستان در مورد پست قبلی جواب داده باشم همینکه یه لبخند رو لباتون بیاد . برای بعضی از دوستان سئوال بود که علی آقا چطور بعد از ۱۵ سال منو شناخته. خداییش این موضوع برای خودم هم جای سئوال داشت .

چند روز بعدش همون فامیلمون که این ملاقات تاریخی خونه اونا به ثبت رسیده بود برای پس دادن بازدید به منزل ما اومدن. بین صحبت هاشون ملاقات اون روز رو هم یادآوری کردن. منم رو کردم به خانومش و گفتم خدایی این پسرخاله شما خیلی حافظه قوی داره که بعد از ۱۵ سال منو شناخت.

با این حرف من لبخند روی لب خانوادشون نشست و خانوم شروع کردن به تعریف کردن ، فکر می کنید قضیه چی بوده؟

اون روزی که من با علی آقا تصادف کردم یادتون هست که گفتم علی نزاشت  من تا خونه برسونمش و سرکوچه پیاده شد و گفت شما نیاین بهتره . وقتی علی آقا می رسه خونه و خانواده می بینن که پسر یکی یه دونشون که بعد از ۵ تا دختر اومده به چه روزی افتاده کلی عصبانی می شن و به راننده ای که این بلا رو سر گُل پسرشون آورده کلی فحش و ناسزا می دن و خط ونشون می کشن که وای به روزی که ما این فلان فلان شده رو ببینیم.

علی که حدس می زده من به دیدنش برم ، جلوی خانوادش در می آد که اصلاْ اون خانوم مقصر نبوده و مقصر اصلی من بودم و. تازه شانس آوردم که شکایت نکرده . و از اون قدرت یکی یکدونه گیش استفاده می کنه و به خواهران گرامیش اولتیماتوم می ده که اگر منو دیدن حق ندارن ، چیزی بگن .

گفتم که بعدازظهر همون روز من یه سبد گل خریدم و با پدر و مادرم رفتیم خونشون. اون موقع منم حدوداْ ۲۳ سالم بود و قیافم هم کمتر از سنم نشون می داد. خواهرا وقتی منو با سبد گل و لب خندون می بینن پیش خودشون می گن ای دل غافل دختره زده برادرمونو آش و لاش کرده حالا هم با گل اومده که دل پسر ما رو ببره (البته همه این تصورات به خاطر طرفداری بوده که علی از من کرده بوده ) .

وقتی ما برمی گردیم، هر ۵ تا خواهر میریزن سر علی که چشممون روشن حالا فهمیدیم که معنی اون همه حرفی که به ما زدی چی بوده و از این حرفا. هرچی علی بهشون می گه این خانوم متاهله و یه بچه هم داره ، اینا به گوششون نمی ره . علی آقا هم که می بینه هیچکس حرفشو باور نمی کنه و زمینه رو برای سرِکار گذاشتن خانواده مساعد می بینه ، بهشون می گه آره شما درست می گین. اصل قضیه اینه که من این دختر خانومو می خوام ولی چون ایشون به من جواب نمی داد من خودمو انداختم جلو ماشینش تا مجبور شه خودش به خونه ما بیاد . (حالا بد آموزی نشه ، آقا پسرا برن خودشون بندازن جلوی ماشین دختر خانوما ).

تا دو روز بعدش که من با همسرم رفتم دیدن علی آقا ، خانواده گرامی سرِکاربودن و تازه اون روز متوجه میشن که خبری نبوده .

همین موضوع باعث می شه که علی آقا به محض اینکه منو می بینه بشناسه و اون همه ذوقی که اون روز می کرده به خاطر یادآوری این خاطرات و شیطنت های جوونیش تو ذهنش بوده .

این قضیه رو وقتی ما از اون عید دیدنی اومده بودیم ، علی آقا برای اون خانواده تعریف کرده بود.

این پست رو دیروز نوشته بودم ، ولی به دلایلی نتونستم ارسالش کنم. برای همینه که تاریخش یه روز با ارسالش فرق داره.